در تولید انبوه توکسین دیفتری، باکتری دیفتری باید در یک محیط مغذی و مناسب کشت داده شود تا در شرایط مناسب کشت، باکتری توان تولید توکسین دیفتری را یافته و بتوان به مقدار زیاد توکسین دیفتری را که ماده اولیه واکسن دیفتری است به دست آورد. برای یافتن حالتی که اجزا مختلف محیط کشت در آن به گونه ای با یکدیگر ترکیب شده باشند تا حداکثر تولید توکسین دیفتری را داشته باشیم، نیاز به انجام آزمایش های مختلفی داریم. این آزمایش ها باید دارای یک طرح آماری مشخص و اصولی باشند تا بتوان عوامل موثر بر تولید توکسین و خطاها را شناسایی کرد. برای این منظور در میان طرح آزمایش های مختلف از طرح های متعامد تاگوچی بهره گرفته ایم. با در نظر گرفتن عوامل: غلظتAmine (gr/lit) N.Z. ، غلظت آهن (ml/lit)، غلظت کلسیم (mg/lit)، غلظت محلول فسفات (ml/lit) و حجم محلول فاکتورهای رشد (ml/lit)، هر یک در چهار سطح، با استفاده از یک آرایه متعامد 16 َL آزمایش هایی طرح و اجرا شد. پس از تحلیل نتایج، شرایط بهینه تولید و پاسخ آن برآورد گردید. با به کارگیری شرایط بهینه تولید در عمل پاسخ بهینه، توکسین تولیدی از 120 lf/ml به مقدار 200 lf/ml )بیش از (%60 افزایش یافت و در سطح استانداردهای جهانی قرار گرفت.

به منظور دست یافتن به راهکارهای مناسب جهت تنظیم پاسخ های ایمنی که منجر به افزایش کارآیی واکسن شود، در این مطالعه الگوی پاسخ ایمنی متعاقب تزریق واکسن دوگانه دیفتری-کزاز در موش مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه از واکسن های تک ظرفیتی دیفتری و کزاز و واکسن دوگانه دیفتری-کزاز که در مجاورت ادجوانت (ژل فسفات آلومینیوم) و بدون ادجوانت، فرموله شده بود، استفاده گردید. واکسن های فرموله شده در 5 مرحله به 6 گروه از موش های Balb/c تزریق شد. دو هفته بعد از آخرین تزریق، طحال موش ها خارج شده و سلول های طحالی در مجاورت آنتی ژن های موردنظر قرار گرفتند و میزان سایتوکاین هایInterleukin 4) IL-4 ( و IFN-ɤ (Interferon gamma) در مایع رویی کشت سلولی اندازه گیری گردید. میزان IL-4 در موش هایی که واکسن های با ادجوانت را دریافت کرده بودند، در مقایسه با گروه بدون ادجوانت و نیز گروه کنترل، افزایش مشخصی را نشان داد. درحالی که این افزایش در مورد IFN-ɣ معنی دار نبوده است. نتایج فوق نشان داد که جهت گیری پاسخ های ایمنی بیشتر به سمت پاسخ های ایمنی زیررده (T helper 2) Th2 است که علت این امر می تواند به ماهیت آنتی ژن، نحوه فرمولاسیون واکسن و درصد جذب آنتی ژن در ژل آلوم مرتبط باشد که در نهایت بر روی گرایش پاسخ ایمنی تأثیر خواهد گذاشت.

سابقه و هدف: سودوموناس آئروژینوزا از مهم ترین پاتوژن های عفونی در پزشکی به شمار می آید. این باکتری عفونت های مختلفی به ویژه در بیماران دچار سوختگی های شدید و افراد دارای نقص سیستم ایمنی ایجاد می نماید. این پژوهش با هدف تهیه ترکیب آنتی ژنی کونژوگه با قابلیت القای تولید آنتی بادی و ایمنی خاطره ای علیه سودوموناس آئروژینوزا در مدل موش انجام شد.مواد و روش ها: این پژوهش به صورت تجربی بر روی سویه PAO1 باکتری سودوموناس آئروژینوزا انجام شد. در ابتدا باکتری در محیط اختصاصی کشت و آلژینات آن استخراج و تغلیظ گردید. سپس توکسوئید دیفتری، ADH و EDAC به عنوان مولکول فاصله گذار و مولکول اتصال دهنده اضافه شدند. محلول کونژوگه آلژینات و توکسوئید دیفتری از ستون کروماتوگرافی (CL-2B) عبور و آزمون های کنترل کیفی بر روی آن انجام شد. آنتی ژن تهیه شده به موش های نژاد BALB/c  با میزان 10 میکروگرم تزریق گردید. واکسیناسیون در سه دوز به صورت داخل صفاقی با فواصل دو هفته ای انجام و خون گیری دو هفته پس از هر تزریق صورت گرفت. سپس میزان آنتی بادی های سرمی برای IgA ,igG و IgM با روش الایزا اندازه گیری شد.یافته ها: آنتی بادی های سرمی گروه واکسینه شده با ALG-DT پس از هر تزریق افزایش معنی داری از لحاظ آماری داشتند. به طوری که میزان تیتر IgG تام،IgM و IgA  تولید شده علیه آلژینات در گروه های واکسینه با کونژوگه نسبت به آلژینات خالص در سه تزریق به ترتیب به طور متوسط 3.5، 1.7 و 1.2 برابر افزایش نشان داد.نتیجه گیری: افزایش تیتر آنتی بادی در گروه های واکسینه با کونژوگه آلژینات نشان دهنده فعال شدن سلول های T و ایجاد خاطره ایمنی می باشد. بنابراین کونژوگه آلژینات و توکسوئید دیفتری می تواند کاندید مناسبی به منظور تهیه واکسن باشد.

پیش زمینه و هدف: دیفتری یک بیماری حاد دستگاه تنفسی قابل کنترل با واکسن است که عامل آن باکتری گرم مثبت کورینه باکتریوم دیفتریه است. ازآنجایی که تهیه، تخلیص و سمیت زدایی واکسن این بیماری شامل مراحل متعدد و پیچیده ای است، بنابراین، تحقیق حاضر باهدف کوتاه کردن مراحل مختلف تخلیص توکسوئید، انجام گرفت. مواد و روش ها: برای این منظور و با روش مقایسه ای و مداخله ای، ابتدا بهینه سازی سه فاکتور مقدار آهن محیط کشت، دمای کشت و میزان دور شیکر برای تولید هر چه بیشتر توکسین انجام شد. در هر مورد آزمایش سه بار تکرار شد و مقادیر Lf و Kf جهت ارزیابی تولید توکسین تست شدند. پس از غیر فعال سازی توکسین و تولید توکسوئید، جهت تصفیه و تخلیص توکسوئید از تقلیل مرحله ای با کنترل فاکتورهای کیفی استفاده گردید. در این روش از مراحل اولترافیلتراسیون، ترسیب، دیالیز و کروماتوگرافی با ستون سفادکس G-25 استفاده شد. در شرایط تقلیل مرحله ای نیز در حالت اول مرحله دیالیز، در حالت دوم مرحله کروماتوگرافی و در حالت سوم هر دو مرحله دیالیز و کروماتوگرافی حذف شدند. نتایج هر روش با انجام SDS-PAGE و بررسی خلوص با نرم افزار Minitab 18 ارزیابی گردید ((p‹0. 05. یافته ها: نتایج حاصل برای بهینه سازی محیط کشت نشان داد که مقدار آهن با غلظت 1 میلی گرم در لیتر، دمای 35 درجه سانتی گراد و دور شیکر rpm 200 منجر به تولید بیشترین مقدار توکسین می شوند (p‹0. 05). در آزمایش های مربوط به تقلیل مراحل تصفیه و تخلیص توکسوئید، بهترین نتایج در سری نمونه های تخلیص شده با مراحل اولترافیلتراسیون، ترسیب و کروماتوگرافی ستونی به دست آمد. بحث و نتیجه گیری: ازآنجاکه در تولید صنعتی، زمان و هزینه دو فاکتور کلیدی هستند، لذا با حذف مرحله دیالیز که به طور تقریبی دو هفته به طول می انجامد، می توان تولید توکسوئید برای واکسن دیفتری را با هزینه کمتر و در زمان کوتاه تر انجام داد.

مقدمه: ایمن سازی مادران برعلیه عفونت های خاص در ایام بارداری سبب ایجاد ایمنی شیرخوار در مقابل کسب آن عفونت ها می شود.هدف : سنجش وضعیت ایمنی ضددیفتری و کزاز جفت های مادر و کودک 2 ماهه مراجعه کننده برای انجام واکسیناسیون مرسوم کشوری و نقش ایمن سازی ضددیفتری-کزاز دوران بارداری مادر برآن، ارزیابی نقش واکسیناسیون مادر بر توان ایمنی زایی واکسن حاوی توکسیوئید دیفتری-کزاز در شیرخواران و تعیین نسبت مادرانی که برنامه ملی واکسیناسیون دوران بارداری را رعایت نکرده اند.مواد و روش ها : از 110 جفت مادر و کودک 2 ماهه به ظاهر سالم آنها، قبل ازدریافت اولین دوز واکسن دیفتری، کزاز و سیاه سرفه "DTwP" و نیز از کودکان 8-4 هفته پس از تجویز سومین دوز واکسن، نمونه خون تهیه و تیتر آنتی بادی های ضددیفتری و ضدکزاز با روش ELISA کمی اندازه گیری شد. سابقه واکسیناسیون ضد دیفتری - کزاز مادران (dT) در دوران بارداری ثبت و بر اساس آن مادران و کودکان آنان به دو گروه واکسن مثبت و واکسن منفی تقسیم شدند. میانگین تیتر آنتی بادی های ضدکزاز و دیفتری در دو گروه از مادران و شیرخواران 2 ماهه آنان محاسبه و با روش آماری Paired t-test مقایسه شد و همچنین میانگین تیتر آنتی بادی های حاصل از تجویز 3 دوز واکسن دو گروه از کودکان اندازه گیری و با روش آماری فوق مقایسه شد.نتایج : تعداد 22 نفر(%20) از 110 مادر دردوران بارداری واکسینه نشده بودند. تمام مادران واکسینه شده بر علیه دیفتری و کزاز ایمنی سرمی داشتند ولی از 22 مادر واکسینه نشده تعداد 6 مادر (27.2%) به دیفتری و 1 نفر (4.5%) به کزاز حساس بودند. در بررسی وضعیت ایمنی شیرخواران 2 ماهه، نسبت افراد ایمن بر علیه دیفتری و کزاز در گروه کودکان متولد شده از مادران واکسینه شده به طور معنی داری بیش از کودکان گروه دیگر بوده است.میانگین تیتر آنتی بادی های ضددیفتری و کزاز در مادران واکسینه شده و شیرخواران 2 ماهه آنان به طور معنی داری بیشتر از گروه واکسینه نشده بوده است. میانگین تیترآنتی بادی بر علیه دیفتری در مادران واکسینه شده و شیرخواران در مقابل مادران واکسینه نشده و کودکان آنان به ترتیب: 0.78 (SD 0.26) IU/ml در مقابل p=0.000, 0.31 (SD 0.18) و 0.50 (SD 0.33) در مقابل p=0.000, 0.17 (SD 0.15) و بر علیه کزاز به ترتیب 1.95 (SD 1.23) در مقابل p=0.000, 0.51 (SD 0.45) و 1.16 (SD 1.23) در مقابل p=0.000, 0.31 (SD 0.25) بوده است.تمام کودکان پس از دریافت 3 دوز واکسن DTwP ایمنی کامل بر علیه عفونت های فوق کسب کرده و آنتی بادی مادری، مهاری بر پاسخ ایمنی آنان نداشته است.نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر، به دلیل عدم کفایت پوشش کافی واکسیناسیون dT در دوران بارداری، کوشش بیشتر برای ارتقای سطح پوشش واکسیناسیون برای حفاظت مناسب تر مادران و شیرخواران توصیه می شود. همچنین اجزای توکسوئید دیفتری و کزاز موجود در واکسن DTwP مصرفی کشور از توان ایمنی زایی بسیار مناسبی برخوردار بوده و آنتی بادی مادری اثر مهاری در پاسخ ایمنی شیرخوار به واکسن DTwP نداشته است.

با استفاده از انواع مختلف ادجوانتها، افزایش دهنده های جذب و سایر اکسپیانت ها ده نوع فرمولاسیون مختلف محتوی توکسوئیدهای دیفتری و کزاز از طریق بینی به خوکچه هندی تجویز شده و میزان ایمنی زایی آنها به روش آزمایش سرم نوترالیزاسیون در این حیوانات مورد مطالعه و اندازه گیری قرار گرفت. نتایج حاصل نشان داد که از بین ده فورمولاسیون مورد مطالعه چهار فورمولاسیون (FI,F8,F9&F10) دارای توانایی ایمنی زایی مطلوبی بر روی خوکچه هندی (p<0.01) بودند. اجزای تشکیل دهنده این چهار فرمولاسیون بدقت مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و بر اساس آنها یک فرمولاسیون تحت عنوان "فرمولاسیون نهایی" محتوی توکسوئیدهای دیفتری و کزاز برای مطالعه بر روی داوطلبان سالم انسانی طراحی و تهیه گردید. سه گروه ده نفره داوطلب سالم انسانی انتخاب و به گروه اول (گروه آزمایش) واکسن بینی "فورمولاسیون نهایی"، گروه دوم (کنترل مثبت) واکسن دو گانه دیفتری- کزاز مرسوم تزریقی حاوی آلومینیوم فسفات بعنوان ادجوانت و گروه سوم (کنترل منفی) حامل واکسن بینی فاقد توکسوئیدهای دیفتری و کزاز تجویز گردید. ایمنی هومورال قبل از تجویز واکسن ها و چهار هفته بعد از دریافت آخرین دوز واکسن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاصل نشان دهنده پاسخهای سرولوژیک قابل توجه (p<0.01) در هر گروه داوطلب سالم انسانی دریافت کننده واکسن بینی و فراورده تزریقی بوده است. با عنایت به نتایج حاصل می توان گفت که واکسیناسیون از طریق بینی احتمالا می تواند بعنوان روش جایگزین واکسیناسیون تزریقی مطرح شود.

سابقه و هدف: کورینه باکتریوم دیفتریه باکتری هوازی و بی هوازی اختیاری است. مهم ترین گونه از خانواده کورینه باکتریاها، عامل بیماری دیفتری است که به وسیله توکسین خود، بیماری دیفتری را ایجاد می کند. آمونیم سولفات نمکی معدنی است که از آن برای ترسیب و خالص سازی پروتئین ها استفاده می شود که با افزایش مقدار نمک حلالیت پروتئینی کم شده و پروتئین ها به واسطه قطعه های هیدروفوب خود، به هم پیوسته و رسوب می-کنند. واکسن دیفتری از طریق تخلیص و ترسیب توکسوئید باکتری دیفتری تهیه می شود که از جمله روش های ترسیب، استفاده از آمونیوم سولفات به-صورت نمک خشک و یا تهیه محلول فوق اشباع از آن است. مواد و روش ها: کشت باکتری دیفتری در شرایط بهینه و مغذی سبب افزایش تولید توکسین توسط باکتری می شود و بعد از غیرفعال سازی توکسین و تبدیل آن به توکسوئید در صنایع تولید واکسن مورد استفاده قرار می گیرد. کلیه محیط های کشت باید حداقل به مدت 24 ساعت در حرارت 37-35 درجه سانتی گراد انکوبه شوند. به منظور ترسیب توکسوئید باکتری از محلول فوق اشباع 32/4 مولار آمونیوم با درصدهای مختلف سولفات استفاده شد. نتایج به دست آمده از این روش باSDS PAGE و (Lateral flow test) Lf TEST مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: استفاده از آمونیوم سولفات فوق اشباع32/4 مولار به جای استفاده از نمک خشک آمونیوم سولفات که در روش سنتی (WHO TRS, No. 980) که قبل در صنایع واکسن سازی مورد استفاده قرار می گرفت، باعث حذف مرحله طولانی مدت دیالیز شده و از طرفی هدر رفت محصول نهایی (توکسوئید) را به صورت کامل محسوس کاهش داده و هم چنین باعث حذف ناخالصی های ناخواسته از محصول نهایی شده و محصول نهایی خالص تر را در مقیاس بیش تر در اختیار قرار داده است. نتیجه گیری: از آنجایی که هدف در صنایع تولید واکسن، دست یابی به مقدار حداکثری توکسوئید از این باکتری است لذا استفاده از آمونیوم سولفات فوق اشباع 32/4 مولار برای ترسیب توکسوئید دیفتری به جای استفاده از نمک خشک آمونیوم سولفات باعث کاهش هدر رفت محصول نهایی و حذف مرحله زمان بر و غیر اقتصادی دیالیز شده و از نظر اقتصادی نیز مقرون به صرفه تر خواهد بود.

در طی دو دهه گذشته پلی ساکاریدهایی مانند سدیم آلژینات به تنهایی و یا همراه با سایر پلیمرهای زیستی بطور وسیعی در سامانه های رهایش دارو و واکسن مورد استفاده قرار گرفته اند. هدف از این تحقیق بررسی توانایی کاربرد میکروپارتیکلهای سدیم آلژینات بعنوان حاملی جدید برای رهایش درون بینی واکسن می باشد. برای این منظور، از توکسوئید دیفتری بعنوان یک مدل آنتی ژنی استفاده گردید. در این مطالعه، توکسوئید دیفتری درون میکروپارتیکلهای آلژینات با وزن مولکولی متفاوت بارگذاری گردید. میکروسفرهای آلژینات با استفاده از محلول آبی کلرید کلسیم 1M یا محلول کلرید کلسیم %3.75w/w در اکتانل نرمال کراس لینگ گردیدند. میکروسفرهای تهیه شده از نظر مقدار بارگذاری توکسوئید، اندازه و روند رهایش برون تن توکسوئید مورد ارزیابی قرار گرفتند. مطالعه نشان داد که اندازه میکروسفرهای آلژینات بسته به وزن مولکولی پلیمر و روش فرمولاسیون متغیر است. مطالعات برون تن نیز بیانگر رهایش دو مرحله ای توکسوئید بود بطوریکه میزان رهایش اولیه در مورد میکروسفرهای کراس لینک شده با محلول 1M کلرید کلسیم کمتر از نمونه های تهیه شده با کراس لینکر اکتانل نرمال بود.

زمینه و هدف: آگاهی، نگرش و عملکرد مناسب زنان باردار نسبت به انجام واکسیناسیون در این دوران تاثیر بسزایی در سلامت آن ها و نوزادانشان خواهد داشت. هدف از این مطالعه تعیین میزان آگاهی، نگرش و عملکرد زنان باردار شهر کرج نسبت به واکسیناسیون دوگانه و آنفلوانزا می باشد. روش بررسی: این مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی بوده و به صورت مقطعی بر روی تعداد 312 زن باردار مراجعه کننده به بیمارستان امام علی (ع) شهر کرج با محدوده سنی 15 تا 40 سال انجام شده است. جمع آوری اطلاعات با کمک پرسش نامه و به شیوه ی نمونه گیری در دسترس انجام شد. داده ها پس از گردآوری با نرم افزار SPSS آنالیز شدند. یافته ها: میانگین سن زنان موردبررسی 6/54±, 27/6 سال بود. 198 نفر (63/5%) خانه دار و 114 نفر (36/5%) شاغل بودند. به ترتیب 248 نفر (79/5%) و 282 نفر (90/4%) از افراد مورد بررسی، نسبت به انجام واکسیناسیون با واکسن های دوگانه و آنفلوانزا دارای نگرش و آگاهی مناسب بودند. همچنین به ترتیب 293 نفر (93/9%) و 137 نفر (43/9%) از افراد شرکت کننده دارای عملکرد مناسب نسبت به انجام واکسیناسیون با هر دو واکسن دوگانه و آنفلوانزا بودند. در خانم های با تحصیلات بالاتر و شرایط اقتصادی بهتر و در زنان شاغل، عملکرد به هر دو واکسن مناسب تر بود. با افزایش سن زنان، آگاهی و عملکرد به واکسیناسیون دوگانه کاهش می یافت. همچنین شایع ترین منبع کسب اطلاعات زنان باردار موردمطالعه درخصوص برنامه واکسیناسیون به ترتیب کادر بهداشتی درمانی 73/4%، اینترنت 12/5%، رادیو و تلویزیون 10/3%، دوستان و آشنایان 3/5% و خانواده 0/3% بود. ازنظر ارتباط بین آگاهی، نگرش و عملکرد نسبت به واکسیناسیون آنفلوانزا و دوگانه، ارتباط مستقیم و معناداری بین آنها وجود داشت؛ به طوری که با افزایش و یا کاهش یکی، دیگری نیز افزایش یا کاهش می یافت. بیش ترین رابطه مربوط به ارتباط بین دو آیتم آگاهی با عملکرد نسبت به واکسن آنفلوانزا بود (0/304=r) و کمترین ارتباط نیز مربوط به دو آیتم آگاهی با عملکرد نسبت به واکسن دوگانه بود (0/146=r). نتیجه گیری: در این مطالعه مشخص گردید که با افزایش میزان آگاهی و نگرش، انجام واکسیناسیون افزایش یافته است. درخصوص واکسیناسیون آنفلوانزا با توجه به وجود ارتباط معنادار بین منبع اطلاع رسانی و انجام واکسن، پیشنهاد می گردد که توصیه های جدی تری از طرف کادر بهداشتی درمانی به زنان باردار در خصوص واکسیناسیون آنفلوانزا صورت گیرد.